Posts

Showing posts from April, 2022

ಲೀನ!

  ಲೀನ ! ೧ ಪುರಾತನ ಕಾಲ ! ಕಾಡು ! ಜನಸಂಚಾರವಿಲ್ಲ ! ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿ ಎರಡು ಮೂರು ದಿನದಿಂದ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ! ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿ ಅನ್ನಲಾಗದು ! ಹೊರಟಿದ್ದೇ ದಿಕ್ಕು ದೆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ - ಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ ! ಕಾಡು ಮೃಗಗಳಿಗಾದರೂ ಆಹಾರವಾದರೆ ಒಂದು ಸಾರ್ಥಕತೆ ! ಆದರೆ ಯಾಕೋ… ಎಲ್ಲರೂ - ಎಲ್ಲವೂ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾವ ! ಕುರುಚಲು ಗಿಡಗಳನ್ನು ಸರಿಸಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ .., ಒಂದು ಗುಡಿ - ಪಾಳು ಗುಡಿ ! ದಟ್ಟಾರಣ್ಯದ ನಡುವೆ ಪಾಳು ಗುಡಿ ! ಎಲ್ಲಿ ಅಗೆದರೆ ಏನು ರಹಸ್ಯವಿದೆಯೋ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ! ಕಳೆದು ಹೋದ - ಗತ - ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ… ದಟ್ಟಾರಣ್ಯವಿದ್ದಕಡೆ ಮಹಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಿದ್ದಿರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಕು ! ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ನಾಗರೀಕತೆಗಳು… ಮನುಷ್ಯನ ಅರಿವಿನ ಮಿತಿ ಅವನಿಗಿಲ್ಲ ! ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡವನೆಂಬ ಅಹಂಕಾರ ! ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ - ಗುಡಿಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದೆ . ಅದೆಷ್ಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಹಳೆಯದೋ… ! ಆದರೂ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿದೆ - ಯಾರೋ ಇರುವ ಸೂಚನೆ ! ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಅಂದರೇನು ? ಇದೇ ! ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ - ಕೆತ್ತನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇವಸ್ಥಾನ ! ಇದು ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತವಾ ? ಒಳಕ್ಕೆ ನಡೆದೆ ! ಹೊರಗಿನಿಂದ ಗುಡಿಯಂತೆ ಕಂಡರೂ ಒಳಗೆ - ಗುಹೆ ! ಕಣ್ಣು ಕತ್ತಲೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಾಗ ತಿಳಿಯಿತು .., ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದೆ ! ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತೆ . ಯಾರಾದರೂ ಬರಬಹುದೆ ? ಅಸಾಧ್ಯ ಅನ್ನಿಸ...

ಪರೀಕ್ಷೆ!

ಪರೀಕ್ಷೆ ! ಗಾಢಾಂಧಕಾರ ! ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆನೇನೋ ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಕತ್ತಲು ! ಬಾಹ್ಯವೂ - ಕತ್ತಲು ! ಮನಸ್ಸೋ - ತಮಸ್ಸು ! ಯಾಕಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೋ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೋ ..., ಧೈರ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ! * ತಟ್ಟನೆ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡೆ ! ದಿಗಿಲು ! ಧೈರ್ಯಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಇಳಿದವನಿಗೆ ದಿಗಿಲು ! ಪರೀಕ್ಷೆ ಕನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ! ವಾಸ್ತವ - ಕಠಿಣ ! ಮರಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ - ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಭಯ ! ಹೆದರಿಕೆ ! ಪರಿಭ್ರಮ ! ಯಾಕೆ ? ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ದಾರಿಹೋಕಳೊಬ್ಬಳು ಎಸೆದ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ನಾಣ್ಯ ಉರುಳಿ ಬಂತು ! ಕನಸು ! ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರೆ ಯೋಚನೆ ! ಯೋಚನೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರೆ ..., ವಾಸ್ತವ ! * ನಿಜವೇ ...! ನಾವು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿರುವುದು ಕಡಿಮೆಯೇ ! ಒಂದೋ ...., ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆ ! ಇಲ್ಲವೇ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆ ! ಅಥವಾ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ... ಅದೂ ಅಲ್ಲವಾ ...? ಭ್ರಮೆ ! ಮತ್ತೆ - ಯೋಚನೆ ...! ಹಾಗಿದ್ದರೆ ವರ್ತಮಾನಕಾಲ ಯಾವಾಗ ? ಇರುವುದಿಲ್ಲ ! * ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗತೊಡಗಿದೆ ! ಏನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ ! ವಯಸ್ಸಾಯಿತಾ ....? ಇಲ್ಲ ! ಆದರೆ ...., ಸಾವು ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೋ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ?! ಈಗ ..., ವಯಸ್ಸಾಯಿತಾ ...? ನಾನಾಗಿ ಸಾಯದೆ ಈ ಮರಣವೂ ಹತ್ತಿರಬರುತ್ತಿಲ್ಲವೆನ್ನುವ ವ್ಯಥೆ ನನಗೆ ! ಮತ್ತೆ ಹೆದರಿಕೆಯೇನು ? * ದೇವರ ಗುಡಿ ! ಸಣ್ಣ ಗುಡಿಯಲ...

ಹೋಲಿಕೆ

“ ಅಜ್ಜೀ .... ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳಿ !” “ ಏನು ಕಥೆ ಹೇಳಲೋ ಮಗ ! ಈಗಿನ ಕಥೆಗಳೇನೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ !” “ ಈಗಿನ ಕಥೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ! ಅದಕ್ಕೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದು - ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಕಥೆಹೇಳಿ !” “ ನಮ್ಮ ಕಾಲವೇ ಚಂದಿವಿತ್ತೋ ...! ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳಿದ್ದರೂ ಬಾಂಧವ್ಯ ಅನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆಸುತ್ತಿತ್ತು ! ಆಗಲೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ... ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಪ್ಪಾ ಈ ಜೀವನ ಎಂದು ! ಆದರೆ ಈಗಿನ ಜೀವನ ರೀತಿ ನೊಡಿದರೆ ... ಅಂದಿನ ಜೀವನ ಸ್ವರ್ಗ !” “ ಯಾಕಜ್ಜಿ ಹಾಗನ್ನುತ್ತೀರ ? ಆಗ ಹೇಗಿತ್ತು ? ಈಗೇನಾಗಿದೆ ?” “ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಉದಾಹರಣೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳು ! ಬುದ್ಧಿವಂತ ನೀನು - ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದರೆ ಹಸ್ತ ನುಂಗುವವನು ! ಈ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಿಂದಲೇ ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಇರುವ ಪೂರ್ತಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ !” “ ಕೇಳೋಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಅಜ್ಜಿ ! ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದರೆ ಹಸ್ತ ನುಂಗುವವನು ! ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವ ಬರುತ್ತದೆ ! ನಿಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗನಾದ್ದರಿಂದ - ಬುದ್ದಿವಂತ ಅಂದರೇ ಸಾಕು - ಉದ್ದೇಶ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ !” “ ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು ! ನನ್ನ ಬುಡಕ್ಕೇ ಬರ್ತೀಯ ...! ಒಂದು ದಿನ ಏನಾಯ್ತು ಗೊತ್ತಾ ? ಯಾವುದೋ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ನಿನ್ನ ತಾತ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜನ ಸೇರಿದ್ದರು ! ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ! ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಆತನನ್ನು ಉಳಿಸುವ ವ್ಯವಧಾನ ! ...

ಸ್ವಸ್ತಿಗೀತ!

  ಸ್ವಸ್ತಿಗೀತ ! ಕೆಲವೊಂದು ಕಥೆಗಳು , ಪಾತ್ರಗಳು .... ಕಥೆಗಾರನಿಗಿಂತಲೂ ಓದುಗರನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತದೆ ! ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ! ಹಾಗೆಂದು ಕಥೆಗಾರ ಸ್ವಸ್ಥನೇ ...? ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಹೊರೆ ಇಳಿಸಿದ್ದೇನೆ - ಓದುವ ಕಷ್ಟ ನಿಮ್ಮದು ಎಂದು ಎಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರೂ ..., ತಾನೇ ಪ್ರತಿ ಪಾತ್ರವೂ - ಆದರೂ .... ಕೆಲವೊಂದು ಪಾತ್ರದಿಂದ ಹೊರಬರುವುದು ಕಷ್ಟ ! ತಡಕಾಡುತ್ತಾನೆ , ಮಿಡುಕಾಡುತ್ತಾನೆ , ಸಿಟ್ಟುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ , ಅಸಹನೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ , ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ , ವಿಷಾದಕ್ಕೂ ಜಾರುತ್ತಾನೆ ! ಆದರೂ ಪಾತ್ರ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ - ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ! ಹೀಗಿರುವಾಗ ಕಾಲವೂ ಸಂದರ್ಭವೂ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಒದಗಿ - ಅವನನ್ನು ಜಾಡಿಸಿ - ಅವನೇ ಬೇಡವೆಂದುಕೊಂಡರೂ ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ! ಹಾಗೆ ಅವನು ಆ ಕಥೆಗೆ ಅಥವಾ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ - ಸ್ವಸ್ತಿಗೀತವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ ! ಹಾಗೊಂದು ಸ್ವಸ್ತಿಗೀತ - ಉಷಾನಿರುದ್ಧ ಸ್ವಸ್ತಿಗೀತ ! ಅನಿರುದ್ಧನೊಬ್ಬ ಪ್ರೇಮಿ ! ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೇಮಿ ! ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಯಾರಮೇಲೆ ಪ್ರೇಮವುಂಟಾಗುತ್ತದೋ ಅವನಿಗೇ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ! ಅವನ ಹೃದಯಪೂರ್ತಿ ಪ್ರೇಮವೇ ....! ಹಾಗಿದ್ದರೆ ... ಉಷೆ ? ಅವನಿಗಿಂತಲೂ ಪ್ರೇಮಮಯಿ ! ಅನಿರುದ್ಧನಿಗೆ - ಪ್ರೇಮದ ಪರ್ಯಾಯ ಅವಳು ! ಉಷೆ ಅನಿರುದ್ಧನ ಶಕ್ತಿ - ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎರಡೂ ...! ಉಷೆಯಿಲ್ಲದ ಅನಿರುದ್ಧನಿಲ್ಲ ! ಇಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನದೊಂದು ಸಂದಿಗ್ಧವಿದೆ ...

ದಾರ್ಷ್ಟ್ಯ

ದಾರ್ಷ್ಟ್ಯ ! ಈಗ ನಾನು ಬರೆಯಲಿರುವ ವಿಷಯ ಓದುಗರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲು ದಶಕಗಳು ಕಳೆಯಬೇಕು ! ಅರ್ಥವಾಗಲು ? ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನು ಬರೆದ ವಿಷಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟವೆ ? ಅಥವಾ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯೇ ಅರ್ಥವಾಗದಂತೆ ಇದೆಯೇ ? ಅಥವಾ ಓದುಗರು ಅಷ್ಟು ಮುಗ್ಧರೆ ? ದಡ್ಡರೆ ? ನಾನು ಭಾರಿ ಬುದ್ದಿವಂತನೇ ...? ಅಲ್ಲ ! ಇದು ನನ್ನ ದಾರ್ಷ್ಟ್ಯವಲ್ಲ ! ಅಹಂಕಾರದ ಪರಮಾವಧಿ ! ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ದಾರ್ಷ್ಟ್ಯವೇನು ? ಈಗ ನಾನು ಬರೆಯಲಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ದಶಕಗಳು ಕಳೆಯಬೇಕು ! ಯಾಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ಅವರವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಅವರವರದ್ದು ಎಂದಿರುವಾಗ ? ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿಲ್ಲ ! ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ನಿಜ ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ ! ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಸುಳ್ಳು ನಿಜವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ! ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನೊಬ್ಬ ಭ್ರಮಾಜೀವಿ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ ! ವಾಸ್ತವ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಭ್ರಮಾಜೀವಿ ! ಆದರೆ ಹಾಗಲ್ಲ ! ನಾನೊಬ್ಬ ವಾಸ್ತವವಾದಿ - ಕಟು ವಾಸ್ತವವಾದಿ ! ಪ್ರಪಂಚ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದೆ ! ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗದ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ! ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೂ ನಿಷೇಧಿಸದಿರಿ ! ಇದು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಪಂಚ ! ನನ್ನ ಅನುಭವದ ಪ್ರಪಂಚ ! ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಪ್ರಪಂಚ ! ನಾನು ಕಾಣದ ಪ್ರಪಂಚವಿರಬಹದು ... ನಾನು ಕಂಡ ಪ್ರಪಂಚ ನಿಮಗೆ ಕಾಣಿಸದೇ ಇರಬಹುದು ! ಹಾಗೆಂದು ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಸುಳ್ಳೇ ? ...