writings

ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನನ್ನೇ ನೋಡಿದೆ. ಅ-ವ-ನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆ! “ಪ್ಯಾಂಟ್ ತೆಗಿ!” ಎಂದೆ. ಎಷ್ಟು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾನೆ..., ಇದೇ ಮೊದಲೇನೋ ಅನ್ನುವಂತೆ!! “ಎಂತದೆ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ತಿ?!” ಎಂದ- ಪ್ಯಾಂಟ್ ತೆಗೆಯುವ ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ! “ಪ್ಯಾಂಟ್ ತೆಗಿ ಅಂದ್ರೆ ಒಳ್ಳೆ ಹೆಣ್ಮಕ್ಳ್‌ತರ ನಾಚ್ಕೋತಿದೀಯ?!” ಅಂದೆ. “ನಾಚಿಕೆಯೇನು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸ್ವತ್ತಾ? ನಮಗೂ ನಾಚಿಕೆ ಮರ್ಯಾದೆಯೆಲ್ಲಾ ಇದೆ!” ಎಂದ. “ಇಷ್ಟುದಿನ ಇಲ್ಲದ್ದು???” ಎಂದು ಒತ್ತಿ ಕೇಳಿದೆ. “ಇಷ್ಟುದಿನ ನಾನೆಲ್ಲೆ ನಿನ್ನಮುಂದೆ ಪ್ಯಾಂಟ್‌ಬಿಚ್ಚಿ ನಿಂತಿದೀನಿ?” ಎಂದ. ತೇಲುಗಣ್ಣುಮಾಡಿದೆ. ಎಲಾ ಇವನಾ....! ಎಷ್ಟುಸಾರಿ ಸೇರಿರ್ತೀವಿ? ಹತ್ತು? ಇಪ್ಪತ್ತು? ಮೂವತ್ತು.....?! ಸೇರಬೇಕೆಂದರೆ ಬೆತ್ತಲಾಗದೆ ಹೇಗೆ??? ಅವನ ಅಜ್ಜೀನಾ ಬಡಿಯ- ನಾಟಕ ಮಾಡ್ತಾನೆ! ಯೋಚನೆ ನಿಂತಿತು...! ಏನೋ ಅನುಮಾನ...! ನಿಜಾ....! ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ..., ಮಾತುಕತೆಯಾಗುತ್ತದೆ..., ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಜಾರುತ್ತೇವೆ..., ಯಾವುದೇ ಮುಜುಗರವಿಲ್ಲದೆ 'ನನ್ನ' ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ- ಉಂಗುಷ್ಟದಿಂದ ನೆತ್ತಿಯವರೆಗೆ ಮುದ್ದುಮಾಡಿ ನ-ನ್ನ-ನ್ನುಪ್ರಿಪೇರ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ..., ನಾನೇ, ಇನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಅನ್ನುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ..., ಅವನನ್ನು..., ಬಟ್ಟೆ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆನ್ನುವ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ- ತೆಗೆದು- ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ..., ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ..., ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮ...