Posts

Showing posts from March, 2022

ನೂರು

ನೂರು ! ಇದೊಂದು ಹುಚ್ಚು ನನಗೆ ! ಒಬ್ಬನೇ ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನದಲ್ಲಿ - ಸುತ್ತಾಟ ! ಎರಡು ಮೂರು ದಿನಗಳಿಗೆಂದು ಹೊರಟು ವಾರದ ನಂತರ ಬಂದದ್ದೂ ಇದೆ ! ಅದುವರೆಗೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ! ನಾ ಕಾಲ್ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ! ಅವರೇ ಮಾಡಬೇಕು ! ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಾಪ ಅವರು ಮಾಡುವಾಗಲೂ ನಾಟ್‌ರೀಚಬಲ್ ಬರುತ್ತದೆ ! ಇನ್ನು ಟೂರ್ ಹೊರಡುವುದೋ ....? ನವೆಂಬರ್ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ! ಅದೊಂದು ಅಹಂಕಾರ - ಯಾವ ಚಳಿಮಳೆಬಿಸಿಲಾದರೂ ನನ್ನ ದೇಹ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಂದು ! ಸುಮಾರು ವರ್ಷದಿಂದ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ವ್ರತ ಅದು - ಮುಂಜಾನೆಯ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮತ್ತು ದಿನಕ್ಕೆರಡುಸಾರಿ ತಣ್ಣೀರ ಸ್ನಾನ - ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ! ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುವಾಗಲೇ ಸಾವು ನಿನಗೆ - ಎಂದು ಹಲವರು ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿ ಆಗಿದೆ ! ಆದರೂ ನಾ ಸುತ್ತಾಡದೆ ಇರಲಾರೆ ! “ ಜೋಪಾನವೋ ...!” ಎಂದು ಅಮ್ಮ ಎದೆಯಮೇಲೆ ಕೈಯ್ಯಿಟ್ಟು ಹೇಳುವಾಗ ..., “ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಇವೆಯೇ ..!?” ಅನ್ನುವ ಚಿಂತೆ ಮನದಲ್ಲಿ ! ಅಮ್ಮನ ಮಾತು ಕಿವಿಗೆಬಿತ್ತು - ಮಿದುಳಿಗೆ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ ! ಹೊರಟೆ ! * ಲಕ್ಷ್ಯ - ಕೊಲ್ಲೂರು ! ಅದೇನೋ .... ಮೂಕಾಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಾರಿ ನಂಟು ನನಗೆ ! ಆಗಾಗ ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಜಗಳವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ! ನಾನೂರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿ ಬಂದಿರುತ್ತೇನೆ ! ನಾನು ತಲುಪುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದರೆ ಹೇಗಾಗಬೇಡ ! ...

ಸೀಟು

ಬಸ್ಸು ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ . ವೃದ್ಧೆಯೊಬ್ಬರು ಜನಗಳಮದ್ಯೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಲುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ . “ ಈ ಕಡೆ ಬನ್ನಿ ಅಮ್ಮ ... ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ಜನ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಚಟ್ನಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ”ಎಂದೆ . ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದು ನಿಂತರು . ಇಷ್ಟು ವಯಸ್ಸಾಗಿರುವವರನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಯಾರೂ ಸೀಟು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ . ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಕರೆದೆ . ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಿದಳು . “ ವಯಸ್ಸಾದವರು , ಪಾಪ , ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ... ಸೀಟು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತೀರ ?” ಕೇಳಿದೆ . “ ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ನೀನು ನೋಡಿಕೋ ... ನಿನಗೆ ಸೀಟಿಲ್ಲವೆಂದು ನನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತೀಯ ? ಸೀಟಿದ್ದಿದ್ದರೆ ನೀನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಬಿಡು”ಎಂದಳು . ಜನರೆಲ್ಲಾ ಕನಿಕರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರು . ಯಾರೂ ಸೀಟು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಲ್ಲ . ಮುಂದಿನ ಸ್ಟಾಪ್ ಬಂತು . ಆ ಹುಡುಗಿ ಎದ್ದು ಹೋದಳು . “ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ ಅಮ್ಮಾ ...” ಎಂದೆ . “ ಆ ಸೀಟು ನನಗೆ ಬೇಡ ಕಣಪ್ಪಾ”ಎಂದರು . ಕಾರಣವೇನೋ ತಿಳಿಯದು , ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತು . ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಸೀಟು ಕೂಡ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಂತೆನ್ನಿಸಿತು .

ಪ್ರೇಮಪತ್ರ

ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ , “ ಒಂದು ಪ್ರೇಮಪತ್ರ ಬರೆದುಕೊಡೋ ... ಓದಿದ ತಕ್ಷಣ ಹುಡುಗಿ ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ತಬ್ಕೊಂಡ್ ಬಿಡ್ಬೇಕು ... ಆ ತರ ಇರಬೇಕು ಪತ್ರ”ಎಂದ . ಬರೆದೆ ... ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು , ಯೋಚಿಸಿ ಬರೆದೆ . ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ..., " ಶುಭ ಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ... ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯ " ಎಂದು ಹೆಸರು ಸೇರಿಸಿದೆ . ಆ ಪೆದ್ದ ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ಪ್ರತಿಗೆ ಇಳಿಸದೆ ನೇರವಾಗಿ ಗೆಳತಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ . “ ಪ್ರೇಮಪತ್ರ ಬರೆಯಲಾರದ ನೀನೊಬ್ಬ ಪ್ರೇಮಿನಾ ? ಥೂ ...” ಎಂದಳಂತೆ . ಬಂದು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು , “ ಒಂದು ಪ್ರೇಮಪತ್ರ ಬರೆಯಲು ಎಷ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ ?” ಕೇಳಿದಳು . ಗೆಳೆಯನ ಪೆದ್ದು ತನಕ್ಕೆ ನಗಬೇಕೋ ಅಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ , “ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತೀಯಾ ಕಣೋ , ಐ ಲವ್ ಯೂ” ಎಂದಳು .

ಮನುಷ್ಯ

ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಂದು ಹಾಕಿದರು . ಸಂಜೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು . ಅದುವರೆಗಿನ ಆತನ ಸಂಪಾದನೆ ಅವರಿಗೆ , ಆ ಸಂಪಾದನೆಗೋಸ್ಕರ ತುತ್ತು ಅನ್ನ ಆತನಿಗೆ ! ಪುನಹ ಎಂದಿನಂತೆ ತಂದು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ , ಆತ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ , “ ಅಮ್ಮಾ .... ಅಪ್ಪಾ .... ಧರ್ಮ ಮಾಡಿ ಸ್ವಾಮಿ ...” ಸಂಜೆ ಬರುತ್ತಾರೆ , ಆತನ ಸಂಪಾದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆತನನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ! ಸಂಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದ ದಿನ ಖುಷಿ ಅವರಿಗೆ ! ಸಂಪಾದನೆ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದ ದಿನ ನರಕ ಆತನಿಗೆ ! ಇದೇ ಅವರ ಜೀವನ . ಏಕೆ ಹೀಗೆ ? ಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ , ಹುಲಿ , ಕರಡಿ , ನರಿಗಳೆಂಬ ವರ್ಗಗಳಿರುವಂತೆ ಮನುಷ್ಯನೂ ಒಂದು ವರ್ಗ . ಸಿಂಹಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಳಜಾತಿಯ ಸಿಂಹ , ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ಸಿಂಹ ಎಂದು ವರ್ಗಗಳಿಲ್ಲ ! ಮತ್ತೆ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲೇಕಿದೆ ? ತಿಳಿಯದು ! ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕರಣೆ , ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕಾದವನು ಮನುಷ್ಯ . ಆದರೆ ... ಅಯ್ಯೋ ... ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದೆ ... ಯಾರದು ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಬಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ? “ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸಾಲ ... ಬಡ್ಡೀ ಮಗನೆ , ನನ್ನ ಕಯ್ಯಿಂದಾನೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೋಡುತ್ತೀಯಾ ...” ಇದೇ ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮ !!

ಮಕ್ಕಳು

” ನಿನಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವಾ ?” ಪುಟ್ಟ ಮಗುವೊಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಮಗುವನ್ನು ಕೇಳಿತು . “ ಇಲ್ಲ” ಎನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿತು ಆ ಮಗು . ತನಗೆ ಹಲವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಮಿಠಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿತು ಮೊದಲಮಗು . ಹಾಗೆಯೇ ಹಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿತು . ಕೊನೆಗೆ ಅದಕ್ಕೇನೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ! ” ನಿನಗೆ ?” ಕೇಳಿತು ಮತ್ತೊಂದು ಮಗು . ತುಟಿ ಬಾಗಿಸಿ , ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿತು . ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಒಂದೊಂದು ಮಿಠಾಯಿಯನ್ನು ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು . ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಿಠಾಯಿ ಆ ಮಗುವಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಿತು .

ಕಷ್ಟ

" ನನಗೆ ಸೌಂದರ್ಯವಿಲ್ಲ '' ಎಂದ ಗೆಳೆಯ . ಅವನ ಮುಖವನ್ನೇ ನೋಡಿದೆ . " ನಾನು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ , ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ಶತ್ರುವಿಗೂ ಬೇಡ '' ಎಂದ . ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಡೆದೆ . ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆಬೇಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ , ಕೈಕಾಲು ಮುರಿದವರನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ , ಕುಷ್ಟರೋಗಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ , ಅನಾಥರನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ ..., " ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸೌಂದರ್ಯವಿಲ್ಲ ? ಯಾರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ ?'' ಕೇಳಿದೆ . ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ . " ನನಗೆ ಸೌಂದರ್ಯವಿಲ್ಲ , ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಕೊರಗುವುದಕ್ಕಿಂತ , ಇವರಿಗೋಸ್ಕರ ಏನೂ ಮಾಡಲು ಸಾದ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂದು ದುಃಖ ಪಡು " ಎಂದೆ ! ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು , " ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ಯಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ " ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟುಹೋದ !

ಜೇಡ

ಜೇಡವೊಂದು ಬಲೆ ಹೆಣೆಯುತ್ತಿತ್ತು . ಜೇಡನಮೇಲೆ ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಸೂಯೆಯೇ ... ಅದರ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ... ಬಲೆ ಎಷ್ಟುಬಾರಿ ತುಂಡಾದರೂ , ಏನೇ ಅಡಚಣೆಯಾದರೂ ಅದು ನೇಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ! ಅದನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿದು , ಜೇಡ ಬಲೆ ಹೆಣೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಾನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ . ಪಾಪ ( ನಾನೋ ಜೇಡನೋ ?!) ಪುನಹ ಪುನಹ ಹೆಣೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು . ಕೊನೆಗೆ ಬೇಸತ್ತ ನಾನು ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟೆ . ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಯಾವುದೋ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ನಾನು ಜೇಡರ ಬಲೆಯಿರುವುದು ನೆನಪಾಗದೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದೆ . ಜೇಡ ಮೂಗಿಗೆ ತಾಗುವಂತೆ ಬಲೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತು ! ಕೋಪದಿಂದ ಬುಸುಗುಟ್ಟಿದೆ . ಜೇಡ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಗರಿತು .! ಅದನ್ನೇ ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೊರಟೆ . ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದರೆ ಜೇಡ ಪುನಹ ಬಲೆ ಹೆಣೆಯುತ್ತಿತ್ತು ...!!! ಒಂದು ಸಮಯಪರಿಧಿಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ , ಆ ಪರಿಧಿ ದಾಟಿ ಹಲವು ವರ್ಷವಾದರೂ ಸಾಧಿಸಲಾಗದ ಗುರಿಯನ್ನು ನೆನೆದು , ಜೇಡಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿ ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ನಡೆದೆ ..!!!

ಗಂಡ

ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ರಸ್ತೆ ದಾಟಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಆ ತಾಯಿ . ಕನಿಕರಗೊಂಡು ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆ . ಮಗುವೊಂದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು , “ ಅದನ್ನು ನೀವು ಎತ್ತಿಕ್ಕೊಳ್ಳಿ”ಎಂದೆ . ಮತ್ತೊಂದು ಮಗುವನ್ನು ಅವರು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು . ರಸ್ತೆ ದಾಟಿಸಿ ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ಹೊರಡುವಾಗ ಕೇಳಿಸಿತು ..., ಮೊದಲೇ ರಸ್ತೆ ದಾಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವರ ಗಂಡ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ..., “ ಯಾರೆ ಅವನು ನಿನ್ನ ...( ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದ !)” ಆಕೆಯೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಲ್ಲ ... “ ಕಷ್ಟಕ್ಕಾಗುವ ದೇವರು ! ” ಎಂದರು . “ ದಿನಾ ಕೆಲಸದಿಂದ ಬರುವಾಗ ಲೇಟಾಗೋದು ಇದಕ್ಕೇನಾ ?” ಎಂದ . ಆಕೆಯೇನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ . “ ಹೇಳೇ ..., ಹೇಳೇ ...!” ಎಂದು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಾರಿಸಿದ . ತಲೆ ತಿರುಗಿದಂತಾಗಿ ಬಿದ್ದು ಹೋದರು . ಮಕ್ಕಳು ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು . ಜನ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು . ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದೇ ಹೋಗುವುದು ಜನರ ತಪ್ಪಲ್ಲ ! ಆಕೆಯ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆತ ಬಾರ್‌ಗೆ ಹೋದ . ಆಕೆಯನ್ನು ಅವರ ಮನೆ ತಲುಪಿಸಿದೆ . ಪಾಪ ಆಕೆ . ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ . ಗಂಡ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ . ಡಿವೋರ್ಸ್‌ಕೊಡೆಂದರೆ ಕೊಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ . ಹೆದರಿಸಿ - ಬೆದರಿಸಿ ..., ಯಾವಾಗಲೂ ಕುಡಿದುಬಂದು ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಡಿದು ...! ಕಷ್ಟಕ್ಕಾಗುವ ದೇವರು ಮತ್ತೆ ಎಂದೂ ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ..., ಗಂಡನೂ !

ಚಿಟ್ಟೆ

ಚಿಟ್ಟೆ ನಿನ್ನೆ ಮೊಗ್ಗಾಗಿದ್ದ ನೀನು ಇಂದು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ ? ಹಾಳು ಮನುಷ್ಯ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋದನೆ ? ಅಯ್ಯೋ ... ನಿನ್ನಮೇಲೆ ನಾನೆಷ್ಟು ಆಸೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ ? ಇಂದಿಗೆ ನೀನು ಅರಳುತ್ತೀಯ , ನಿನ್ನ ಮಧುವನ್ನು ನಾನು ಹೀರುತ್ತೇನೆ , ನನ್ನ ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಷದಿಂದ ನೀನು ಕಾಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸಂಕುಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತೀಯಾ ...... ಏಕೆ ಹೀಗಾಯಿತು ? ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅಷ್ಟೂ ತಿಳಿಯದೆ ? ಅವನೇಕೆ ಹೀಗೆ ? ಒಂದು ಹೂವನ್ನು ಕಿತ್ತರೆ ನಮ್ಮಂತಾ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು , ದುಂಬಿಗಳು , ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಉಪವಾಸ ಬೀಳುತ್ತವೆ . ನಾವು ಹೂವಿನಿಂದ ಹೂವಿಗೆ ಪರಾಗವನ್ನು ಹರಡಿ ಕಾಯಿಯಾಗುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತದೆ . ಒಂದು ಹೂ ಒಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಸಮ . ಹೂವನ್ನು ಕಿತ್ತರೆ ಮಗುವನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ ..! ಮನುಷ್ಯ ಏಕೆ ಇಂತಹ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ( ಅವನ ಪ್ರಕಾರ !!) ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೆಸಗುತ್ತಾ ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮವನ್ನುತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ? ಆ ಗಿಡವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾನು ಇಂದು ಉಪವಾಸ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ . ಎಲ್ಲಾ ಗಿಡಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಾದರೆ ನನ್ನ ಗತಿಯೇನು ? ನಾವು ಚಿಟ್ಟೆಗಳು , ನಮಗೂ ಜೀವವಿದೆ , ನಾವೂ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕಾದವರು , ಈ ವಿಷಯ ಮನುಷ್ಯನಿಗೇಕೆ ತಿಳಿ...

ಇರುವೆಯ ಸೇಡು

ಇರುವೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಡಿರುವಿರ ? ನಾನು ಆಗಾಗ ಆಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ ! ಏನು ಮಜವಿರುವುದು ಗೊತ್ತೇ ? ಮಸ್ತು !! ಒಂದುದಿನ , ನಾನೊಂದು ದಪ್ಪ ಕಪ್ಪಿರುವೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದೆ . ಆ ಕೈಯಿಂದ ಈ ಕೈಗೆ , ಈ ಕೈಯಿಂದ ಆ ಕೈಗೆ ಓಡಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಆಟವಾಡಿದೆ . ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅದರ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದೆ . ಅದರ ಮೂತಿ ಕೋಪದಿಂದ ಬುಸುಗುಡುವಂತಿತ್ತು ! ಕೋಪವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅದರ ಹಿಂಬಾಗವನ್ನು ಅದುಮಿದೆ . ಇರುವೆ ತಾನೆ , ಇ . ರು . ವೆ . ತಾನೆ ಎನ್ನುವ ಅಸಡ್ಡೆ ನನಗೆ ! ನಾನು ಅದುಮಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ ! ಬಾಯಿಯಿಂದ ಒಂದುರೀತಿಯ ದ್ರವ ಸ್ರವಿಸಿತು !! ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದರು . ಇರುವೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ಹೋದೆ . ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿದಾಗ , ಇರುವೆಯ ದ್ರವ ಬಿದ್ದ ಸ್ತಳದಲ್ಲಿ ಕಜ್ಜಿಯಂತೆ ಒಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಎದ್ದಿತ್ತು !!

ಭಿಕ್ಷುಕ

ಗೆಳೆಯ ಭಿಕ್ಷುಕನೊಬ್ಬನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ . ಭಿಕ್ಷುಕನೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೋ ಏನೋ ... “ ಅವನೊಬ್ಬ ಭಿಕ್ಷುಕ , ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು ” ಎಂದೆ . “ ಗೊತ್ತು , ಅವನನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ ” ಎಂದ . " ಪ್ರಪಂಚದ ಭಿಕ್ಷುಕರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾಪಾಡಲು ಸಾದ್ಯವೇ ?” ಕೇಳಿದೆ . “ ನನ್ನೊಬ್ಬನಿಂದ ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ ! ಆದರೂ ಶ್ರಮಿಸುವುದರಲ್ಲೇನು ತಪ್ಪು ?” “ ಶ್ರಮಿಸು , ಶ್ರಮಿಸು ... ಸೋತುಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ” ಎಂದೆ . ನಕ್ಕ . ಅವನ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ವೇದನೆಯಿತ್ತು . “ ಸರಿ , ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷುಕನಲ್ಲದ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬನನ್ನು ತೋರಿಸು , ಇವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ ” ಎಂದ .

ಅಪ್ಪ- ಮಗ

“ ಅಪ್ಪಾ .....” “ ಏನು ಮಗನೇ ?” “ ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ಯಾಕೆ ಹೊಡೆದೆ ?” “ ಅವನು ದುಡ್ಡು ಕದ್ದನಲ್ಲಾ .... ಅದ ..” ಅಪ್ಪ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವ ಮುಂಚೆ ಮಗ ಹೇಳಿದ , “ ಇಲ್ಲಪ್ಪಾ ... ಕದ್ದದ್ದು ನಾನು !” “ ಯಾ ..., ಯಾಕೆ ಕದ್ದೆ ?” ಮಗ ಮೌನವಾಗಿದ್ದ . “ ಕೇಳಿದ್ದರೆ ನಾನೇ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆನಲ್ಲಾ ?” “ ಈ ರೀತಿ ಆ ಹುಡುಗನಬಳಿ ಯಾಕೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಪ್ಪಾ ?” “ ಅ .. ಅ .. ಅವನು ಬೇರೆ ಕಣೋ ....” ಅಪ್ಪ ತಡಕಾಡಿದ . “ ಅವನೇ ಕದ್ದನೆಂದು ಹೇಗೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ ?” ಅಪ್ಪ ಮೌನ . “ ಒಂದುದಿನ ..., ಅವನು ಎದುರಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭ ನನಗೂ ಬರಬಹುದು , ಅಲ್ಲವೇನಪ್ಪಾ ?” ಬಾಗಿ ಮಗನ ಹಣೆಗೆ ಮುತ್ತೊಂದು ಕೊಟ್ಟು ..., “ ನೀನು ನನಗೆ ಗುರುವಾದೆ !” ಎಂದರು ಅಪ್ಪ .

ಡಿ ಎನ್ ಎ ಟೆಸ್ಟ್

ಡಿಎನ್ ಎ ಟೆಸ್ಟ್ " ವಯಸ್ಸು ಮೂರು” “ ಏನು ಸಮಸ್ಯೆ ?” “ ಯಾರೋ ದುರುಳ ರೇಪ್ ಮಾಡಿದ” “ ಆತನಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಸೂಚನೆ ?” “ ಇಲ್ಲ , ಯಾವ ಸೂಚನೆಯೂ ಇಲ್ಲ” “ ಮತ್ತೆ ? ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದೀರಿ ?” “ ಡಿ ಎನ್ ಎ ಟೆಸ್ಟ್ !” ” ಯಾರಿಗೆ ? ಯಾರು ಎಂದೇ ತಿಳಿಯದಿರುವಾಗ ಡಿ ಎನ್ ಎ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಏನುಪಯೋಗ ?” ಬೆಡ್‌ಮೇಲಿದ್ದ ಮಗು ನರಳಿತು , ಕನವರಿಸಿತು ... , “ ನೋವು ..., ಅಪ್ಪಾ ... ಬಿಡು ..., ಬಿಡು ..., ಅಮ್ಮಂಗೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ..., ಅಮ್ಮಾ ... ಅಪ್ಪ ನೋವುಮಾಡ್ತಿದಾರೆ ..., ಅಮ್ಮಾ .... ಅಮ್ಮ ಎಲ್ಲಿ ?”

ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ

ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ! * ಹಾಗೆ ...., ಹೆಣ್ಣಿನ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದು ಸ್ವತಂತ್ರನಾದೆ ! ಗಂಡಿಗೇನು .... ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಆವೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟ ! ಹೆಣ್ಣು ...? ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳು ತನ್ನ ಉದರದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಅಪಾರ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಿ ಹೆತ್ತು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಳು ! ಮುಗಿಯಿತೇ ಕರ್ತವ್ಯ ? ಶುರು ! ಎದೆಹಾಲೂಡಿಸಿ , ಪಾಲನೆ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡಿ .... ಅರ್ಥವಾಯಿತೆ ....? ಗಂಡಿಗೆ ಜನ್ಮನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡುವ ಹೆಣ್ಣು - ಅತಂತ್ರೆ ! ಇದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ! ಸನಾತನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ಬಂದಿರಬಹುದು .... ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಅವಲಂಬನೆಯ ಗುಣ - ಗಂಡಿಗೆ ನಾನು ಪೋಷಕನೆಂಬ ಅಹಂ ! ಇರಲಿ ...! ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು .... ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರದೇ ಆದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋಣ .... ಗಂಡು ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಪೋಷಣೆಗೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಅದು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ! ಹೆಣ್ಣು ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ! ಅರ್ಥವಾಯಿತೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ? ಇಬ್ಬರೂ ಅವರವರ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡಿದರು .... ಸಮಸ್ಯೆಯೇನು ? ಸಮಸ್ಯೆ .... ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಗಂಡು ತನ್ನಿಚ್ಚೆಯಂತೆ ಬದುಕಬಲ್ಲ ! ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ ! ಯಾಕೆ ? ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಮೆದುಳಿದೆ , ಹೃದಯವಿದೆ , ಭಾವನೆಗಳಿದೆ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಗಂಡು ಮರೆಯುತ್ತಾನೆ ! ತನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೆ ಅವಳ ಕರ್ತವ್ಯ ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ ! ಸರಿ ....